Leestijd: 2 min (read)

De wereld is aan het veranderen en bedrijven moeten daarin mee. De vraag is daarbij steeds of je de verandering slechts assimileert of zelf de katalysator van verandering wilt zijn. En hoe je dat proces gaat volbrengen.

De wereldwijde beststeller The Innovator’s Dliemma uit 1997 van Harvard professor, cofounder en auteur Clayton Christensen (coverfoto) is allereerst een must-read voor iedereen die zich met innovatie bezig houdt.

Christensen beschrijft in het boek zijn theorie voor disruptieve innovatie, afgezet tegen het meer gangbare concept van sustainable innovation. Bedrijven staan volgens Clay steeds voor de keuze: maken we een beter product, wat we kunnen verkopen voor meer marge aan onze beste klanten (sustainable), of maken we een product waar onze bestaande klanten niet veel aan hebben en mogelijk onze marge om zeep helpt (disruptive). Dat is het dilemma waar elk bedrijf voor staat. Hij legt het in onderstaande video zelf uit:

Even een toelichting op de aanduiding sustainable innovation. Toen Christensen het boek schreef was duurzaam ondernemen nog geen gemeengoed. Christensen duidde met de term dan ook niet op de planet-profit-people gedachte, maar op het bestendigen van de levenscyclus van een bestaand product, kanaal of businessmodel.

Management versus Leadership

Wat heeft dit onderscheid – tussen sustainable en disruptive innovation – nu te maken met de titel van dit artikel? Ik vermoed dat u het verband na het zien van de volgende uitleg van Kotter, direct ziet. Anders leg ik het na de video nog even kort uit.

Verschillen

Christensen gebruikt in The Innovator’s Dilemma de aanduiding sustainable innovation om het proces te beschrijven van noodzakelijk aanpassingen (bijvoorbeeld aan producten, bedrijfsprocessen of distributiekanalen), als gevolg van veranderingen in de markt. De terugverdientijd van dit type innovatie is met 1-2 jaar vaak prima te overzien – iets waar aandeelhouders graag naar kijken.

Bij de reactieve attitude van sustainable innovation past Change Management. Het gaat vooral om data, resource allocatie en het werken naar een voorspelbare uitkomst.

Hoe anders gaat het er aan toe met disruptive innovation. De uitkomst van de verandering is per definitie onbekend, de te bewandelen weg ongewis, terwijl de terugverdientijd eerder langer dan korter is dan 5-10 jaar.

Deze proactieve vorm van innovatie vraagt om Change Leadership, om het vinden van draagvlak, visie en het voorgaan in de verandering. Management werkt hier restrictief.

Keuze

Het is niet vreemd dat het vooral change management is wat al jaren de toon zet.

Stel uzelf eens de vraag: welk type innovatie streven we momenteel na en welke vorm van aansturing hebben we gekozen? En speelt u daarbij zelf wel de juiste rol?

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.