We staan aan de vooravond van een volgende crisis, zoveel is mij wel duidelijk. Vermoedelijk begint het medio september/oktober met een ineenstorting van de Amerikaanse obligatiemarkt, gevolgd door een razendsnelle afwaardering van opgeblazen tech-fondsen. Aangewakkerd door de ontvlamming van grote geopolitieke spanningen zal de onzekerheid in de wereld in rap tempo toenemen.

De beurzen in China hebben alvast een voorsprongetje genomen door in één maand 33% van hun waarde te verliezen. Overigens, wel nadat diezelfde beurzen in 1 jaar met 250% waren gestegen, net zoals overigens in 2007 gebeurde. Leve de margin traders!

Dat Griekenland valt lijkt mij onvermijdelijk, althans binnen Europa. Met oud-communist Tsipras aan het roer vist het land openlijk naar de mogelijkheden toe te treden tot de BRICS-landen. En visa-versa. Er ligt 100 miljard Euro op ze te wachten. Met Griekenland kunnen de BRICS-landen de druk op het IMF en de Wereldbank weer iets vergroten.

Daar zit mijn inziens de achilleshiel van de VS: sinds Bretton-Woods, of specifieker na het loslaten van de goudstandaard tijdens de Vietnam-oorlog, kunnen de VS de inflatie door de (olie)dollar uitsmeren over vrijwel de hele wereldhandel. Een sterke BRICS-tegenhanger van het IMF/Wereldbank zal de VS ongekend hard raken. Dit zal de Petrodollar in steeds grotere problemen brengen en daarmee het hele stelsel van Westerse banken.

China heeft ondertussen Rusland innig omarmd. In de wetenschap dat de Russische olie- en gasvoorraden niet alleen garant staan voor de vereiste groei van het buro binnenlands product, maar tevens China de beschikking geeft over voldoende olie en gas voor het geval de conflicten in de lijn van Oekraïne tot Yemen overslaan naar de eigen regio.

Amerika zag zich ondertussen genoodzaakt om Cuba – in 50 jaar via sancties economisch tot op het bot gesloopt – weer te bevrienden. Waarschijnlijk om daarmee de deur te openen naar Venezuela. Venezuela beschikt na Saoedi-Arabië over de grootste olievoorraden ter wereld. Want met de strijd in buurland Yemen is bouwen op Saoedi-Arabië geen zekerheidje meer.

Niet onbelangrijk daarin is het feit dat China in Zuid-Amerika, net overigens als in het Afrikaans contigent, aan een stevige opmars bezig is door steeds meer fabrieken, mijnen en bedrijven op te kopen. Wie nu de grondstoffenmarkt beheerst, is straks de grote winnaar als de economie weer aantrekt.

Wie de strijd gaat winnen lijkt minder een raadsel dan je zou denken. Ik sluit me aan bij Maddissons berekeningen, aangevuld met die van PricewaterhouseCoopers (zie hieronder). Hieruit blijkt dat de VS na 2016 sterk gaan inleveren op hun macht, net als Europa overigens. Terwijl BRICS-landen als China en India juist sterk in macht gaan toenemen.

Rusland zal er niet van profiteren, net zomin als het toch al failliete Japan.

machtsherstel

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here