Gisteren stuitte ik op het trendrapport van Jaap Bloem en Sander Duivestein van Sogeti/VINT (2013) met als titel: “De zwarte kant van sociale media” (PDF).

Een waarschuwing vooraf: het stuk is aanzienlijk langer dan één alinea en bevat een paar moeilijke termen. Haak je al af? Want dat is precies waar het stuk over gaat: we leven constant in het nu en maken steeds minder tijd voor diepgang en bezinning. We laten ons afleiden door fastcontent, net als we fastfood hebben omarmd. Velen kunnen zelfs niet meer zonder: ze willen geen tweet of post van hun nieuw verworven ‘vrienden’ missen.

Zinnen op het web moeten vooral kort zijn, anders verlies je de aandacht van de lezer. Kort dus. Liever nog korter dan kort. Tot we uiteindelijk op een ‘punt’ uitkomen. Zowel letterlijk als figuurlijk. En in die punt kan niemand nog zijn/haar punt maken. Mind closed.

De schrijvers pleiten dan ook voor een radicale onthaasting. Slow is het antwoord op de information overflow. En zo is het maar net. Ik schrijf blogs, omdat ik de diepgang zoek in de materie. Het schrijven helpt me om de essentie te vangen van wat ik eerder die dag heb laten ‘binnenkomen’. Zó zet ik informatie om in kennis. Want kennis beklijft, informatie niet. Wat je nu leest, ben je over 5 minuten al weer vergeten. Simpelweg omdat je korte termijn geheugen maar 7 dingen kan onthouden.

Ga ik iets te snel en wil je eerst nog wat afremmen voor je de grote sprong naar geconcentreerd lezen maakt? Dan heb ik deze hapklare Infograph nog voor je. Het geeft je een idee hoeveel informatie (waarvan een groot deel digitale diarree is, zoals Gerard van Vliet het in 1997 al noemde) er constant op je afkomt. Dacht je nou werkelijk dat je dat allemaal kunt consumeren? Stop trying, start living!

world-of-data (source: IBM)

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here