Leestijd: 4 min (read)

Burn out, whiplash, muisarm, de vampierenziekte….  en nu dan ook het ‘VIRUS’. En dan heb ik het niet over een virale bacterie of een destructieve ‘bug’ in een computersysteem, hoewel het laatste wel in relatie staat tot hetgeen ik hieronder ga beschrijven.

Ik ben geen arts en al helemaal geen viroloog, maar laat ik mezelf eerst netjes voorstellen (excuses): mijn naam is Ans Hoogerhuis en ik kom van oorsprong uit de onroerend (niet)goed. Sinds een paar jaar doe ik creatief mee in een proces dat allerlei benamingen kent, maar in elk geval iets met marketing te maken heeft. Hieronder valt ook de ‘social media’. Ja, ik hoor al de verontwaardiging, want wat volgens de één specialist genoemd wordt, is volgens de ander een beroepstwitteraar (red. Tokkie). In elk geval ben ik géén specialist, géén ‘Tokkie’ en géén expert. Gewoon een enthousiaste deelnemer, .. althans tot op een zeker punt.

Het begon toen ik ging zwemmen in de rode en blauwe oceanen van de zgn. social media met als nieuwkomer Google+.  Mijn mailbox liep vol met tal van headlines, discussies, forums, etc. over Google+ en ik ben braaf alles gaan lezen. “Oh leuk, een nieuw netwerkje”, dacht ik.  Maar zoveel commotie om een nieuw icoontje met een simpel ‘plusje’, dat kan toch niet ‘gewoon’ zijn?

Een netwerk opbouwen – ook al zo’n term die me doet denken aan onroerend (niet)goed – doe je niet zomaar eventjes. Je begint met tal van persoonlijke gegevens op je beeldscherm in te vullen. Tegen de tijd dat je bij de laatste pagina van de registratie bent, ben je het ingevoerde wachtwoord al weer vergeten en blijkt de gewenste profielfoto óf geen goed formaat te hebben óf niet van het juiste bestandstype. Maar het is te doen, voor (bijna) iedereen. En daar sta je dan, geregistreerd in een (a)sociaal netwerk en uiteraard ook direct vindbaar via allerlei zoekmachines. Tijd voor de volgende stap: vrienden maken/krijgen/zoeken/smeken. Foto’s uploaden met namen om je profiel te vullen en de boel ook nog een beetje ‘aantrekkelijk’ te maken.

Best een klus hoor, misschien ben ik een uitzondering, maar ik heb eigenlijk helemaal niet zoveel vrienden, ook geen paar honderd kennissen, zelfs niet zoveel collega’s. Dus dan maar mijn profiel vullen met de gegevens van de verkoopster die werkt bij de bakker op de hoek! Iedereen moet er aan geloven, mijn moeder, tante, neefje, de CV monteur, de serveerster bij ‘Broodje van Dik’. Dacht je dat je hierna klaar was? Nou mooi niet want voor je het weet, ben je van ‘HOT’ naar ‘NOT’ en blijkt dat je op een meetingpoint staat dat ineens doelgroep ‘proud to be fout’ heet…

En toen ging het mis!! Ik viel op Google+ en andere sociale media van nieuwsbericht in discussie, struikelde over de online dagbladen (The … paper is out!), apps, blogs, you name it! Uren, nee, dagen… nee, weken heb ik doorgebracht achter mijn laptop, iPad en smartphone. Ik ‘sprak’ met ontzettend veel ‘vrienden’, maar praten deed ik met niemand meer. Hoe meer informatie ik probeerde te verzamelen en hoe meer meningen ik las, hoe minder duidelijk het werd. Noem mij maar dom. Maar ik kan mij een spreuk herinneren in mijn vroegere schoolgebouw, waar boven de deur van een lokaal waar muziekles gegeven werd (nu verbouwd tot exclusieve appartementen) geschreven stond: “Waar de kennis groeit, groeit de verbazing”.

Ik was ‘besmet’. Besmet door de obsessie om antwoorden te vinden die er simpelweg niet zijn: ‘Het VIRUS’. Vandaag  ‘HOT’ is morgen weer ‘NOT’ en ieder zo zijn/haar voorkeur. Berichtgeving is meestal niet objectief en verschilt niet alleen per uitgever, maar ook nog eens per auteur. Statistieken…? Ook hierin zal ik de ondeskundige zijn, maar ik zie allemaal verschillende cijfers.

Als er een digitale grootheid bestaat (een soort digi-God), wil ik deze hartelijk bedanken voor de genezing in de vorm van een mega netwerkstoring! Ik kon op geen enkele manier online komen, bijna 1,5 week lang! XS4ALL en monteur van Guidion hadden er niet zo 1-2-3 een oplossing voor. Drama … of net op tijd gered?!

Mijn excuses dat ik geen voorspelling kan en wil doen over het wel/niet slagen van Google+.  I don’t care en we zien het wel. Ik heb thuis de boel weer aan kant, mijn mooie (aan het water gelegen) terras ziet er weer puntgaaf uit en belangrijker: ik heb mijn echte vrienden weer gesproken!

Social media is fun, kan geraffineerd ‘gespeeld’ worden (ook zakelijk), is een uitlaatklep en meer dan soms een masker. Het is leuk, maar het moet vooral wel leuk blijven!

5 REACTIES

  1. Haha leuk Ans!
    Kan me die storing in je netwerk nog wel herinneren. Ik zou ook gek worden!
    Chapeau voor je blog!

    Groetjes Mandy

  2. WordPress.com Blogger Scores Book Deal for “You Are Not So Smart”
    by Erica Johnson
    Ironically, a bout of irrational thinking is exactly what helped David to land the book deal:

    “I got into a heated online argument with two friends over which was better, the PS3 or the Xbox 360. The argument went on for days, and I think we all crossed the line, insulting each other and getting legitimately angry – and we’re friends in real life!

    sees the world as it really is. But you’re as deluded as the rest of us, and that’s OK, because it keeps you sane.”

    David is a journalist and the creator of the WordPress.com blog You Are Not So Smart, which was recently expanded into a book, You Are Not So Smart: Why You Have Too Many Friends on Facebook, Why Your Memory Is Mostly Fiction, and 46 Other Ways You’re Deluding Yourself, published this October.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.