Sociale media depressie

Nadat ik ‘Het VIRUS’ had bestreden (zonder synthetische medicatie), stond ik weer vol op mijn diverse digitale (door u allen bekende) meetingpoints.

Niet om nou heel erg trots op te zijn maar vanuit de marketing (old-fashion) ben ik min of meer per ongeluk in het drukke sociale media verkeer terecht gekomen. Zo beheer ik een aantal accounts vanuit verschillende branches.

In de auto sta ik vrijwel nooit in de file maar op de Timeline van Twitter & Facebook sta ik wel vaak vast op een druk kruispunt of ontkom niet aan een vervelende rotonde die totaal geen toegevoegde waarde heeft omdat het oude kruispunt met verkeerslichten prima zijn werk deed.

FOLLOW ME > FOLLOW YOU …. Wat een onzin. Sorry hoor maar waarom zou je dat willen? Ik volg bepaalde accounts omdat ze in die specifieke dialoog passen en ik graag wil weten wat zij voor leuks te melden hebben. Uiteraard hoop ik ook van meerwaarde te zijn met mijn korte nieuwtjes en aankondigingen.

Maar even realistisch…. Zoals ik het zie, men krijgt geen volgers als er niet eerst heel hard over het plein geblèrd wordt dus trapt men gemakkelijk in die valkuil. Dan worden er allerlei zgn. kleine WIN & RT acties gehouden en komen er volgers. Er zijn accounts die best wel groot zijn >3.000 followers, die PUUR bestaan uit het ‘RT’en’ van andermans WINacties. Maar wat levert dat nou op?

Logisch lijkt mij dat er eerst een analyse gemaakt wordt waarin antwoord gegeven op een aantal basisvragen; waar bevindt mijn klant zich, welke informatieplatformen bezoekt hij/zij, waar en hoe communiceert men hier? Ik durf te wedden dat je daar met je fantastische product of dienst kunt adverteren. Ja.. dat kost wel centjes maar voor niets gaat de zon op, toch?

Vanaf dat ‘meetingpoint’, kan men meer info verkrijgen via de website en uiteraard kun je daar kiezen of je ook via Twitter en/of Facebook en/of etc. op de hoogte gehouden wil worden van kortstondige nieuwtjes. Belangrijker is het aantal abonnees van de (GOEDE) digitale nieuwsbrief, die is zeker van meerwaarde, hier vindt immers merkbeleving plaats. Een Twitteraccount zou wellicht ook een goede optie zijn als verlengstuk van de servicedesk.

Zeer onlangs kwam ik een ‘vriendensuggestie’ tegen op Facebook. Een dame die ik al minstens 3 jaar niet had gezien of gesproken. De profielfoto die zij hanteert, heb ik een jaar of 4 terug gemaakt. Niet echt een heel actueel uithangbordje zou ik zeggen. Ik ben benieuwd hoe ze er nu in het echt uit ziet want ik had (believe me) al heel wat aan die foto bewerkt. Het maakte me een beetje weemoedig want ik weet, zo zijn er velen! Oh nee hè, toch niet weer ‘Het VIRUS’?

Nee, hooguit beetje Social Media depri maar gelukkig weet ik dat verstandige mensen kunnen relativeren.

Mijn advies: hou een kritische en frisse blik bij beoordeling van social media wegen en overwegen, succes!

1 REACTIE

LAAT EEN REACTIE ACHTER

19 − 15 =